Psst...

Hey, we’re working on a new feature to help improve your pronunciation. We are looking for some people to test this new feature once it is ready. Join our mailing list to get notified about early access, as well as to get the latest updates about RhinoSpike. Join the list

Icelandic Recordings

Gudrun
5 Words / 0 Comments
[ Show Text ]

Recordings

adelie
164 Words / 0 Comments
[ Show Text ]

Recordings

  • 7. Börnin fara í skólann ( recorded by Gudrun ), Sunnlenskur

    Download Unlock
    Corrected Text
    more↓

    7. Börnin fara í skólann

    Þegar börnin eru búin að borða morgunmatinn, flýta þau sér af stað í skólann. Strákarnir verða að bíða svolitla stund eftir Ásu, meðan hún er að leita að skólatöskunni. Síðan kveðja þau pabba og mömmu.

    Börnin þurfa ekki að fara með strætisvagni í skólann. Þau ganga alltaf þangað, því að skólinn er í sama hverfi og blokkin þar sem þau eiga heima. Það þarf ekki að fylgja þeim. Það er svo stutt að fara.

    Í fyrsta tímanum í dag eiga þau að æfa sig í lestri. Þau eiga að lesa sögu eftir Halldór Laxness, og síðan ætlar kennarinn að segja þeim frá honum.
    Í frímínútunum eru börnin rekin út á skólalóðina að leika sér. Þeir leika sér oft að því að kasta og grípa bolta eða fara í eltingaleik. Ása vill heldur spjalla við vinkonur sínar eða fara í parís. En bráðum hringir bjallan. Þau verða að hætta að leika sér og fara inn, og þá byrjar næsti tími.

adelie
119 Words / 0 Comments
[ Show Text ]

Recordings

  • 1. Anna og Jón hittast ( recorded by chouettez ), unspecified accent

    Download Unlock
    Corrected Text
    more↓

    1. Anna og Jón hittast

    Anna: Komdu sæll, Jón.
    Jón: Komdu sæl, Anna.
    A: Sæll - hvað er að frétta?
    J: Allt gott, en hjá þér?
    A: Ég var einmitt að tala við Pál og Dísu, þú manst eftir þeim.
    J: Já, hvað gera þau núna?
    A: Páll er kennari en Dísa er hjúkrunarfræðingur.
    J: Já, alveg rétt. Eiga þau mörg börn?
    A: Þau eiga þrjú, eina stelpu og tvo stráka.
    J: Jæja, það er gaman að heyra. En hvað er að frétta af þér?
    A: Allt ágætt, það er meira en nóg að gera hjá mér.
    J: Já, það er sama sagan hér. Ég verð víst að halda áfram. Tíminn líður. Við sjáumst. Vertu blessuð.
    A: Já, blessaður.

adelie
69 Words / 0 Comments
[ Show Text ]

Recordings

adelie
78 Words / 0 Comments
[ Show Text ]

Recordings

adelie
64 Words / 0 Comments
[ Show Text ]

Recordings

  • Basics, I ( recorded by Gudrun ), Sunnlenskur

    Download Unlock
    Corrected Text
    more↓

    Hvað segir þú?
    Hvað segirðu?
    Allt fínt.
    Bara allt fínt.
    Bara allt ágætt.

    Ert þú frá Þýskalandi?
    Ertu frá Þýskalandi?

    Hvað heitir þú?
    Heitir þú Anna?
    Heitirðu Anna?

    Ég er frá Englandi.
    Ég er frá Grikklandi.
    Ég er frá Frakklandi.
    Ég er frá Svíþjóð.
    Ég er frá Sviss.
    Ég er frá Austurríki.
    Ég er frá Bandaríkjunum.
    Ég er frá Ástralíu.
    Ég er frá Suður-Afríku.

kaptengrot
1018 Words / 1 Comments
[ Show Text ]

Recordings

  • Mamma rekur leiðindin á burtu ( recorded by Gudrun ), Sunnlenskur

    Download Unlock
    Corrected Text
    more↓

    Mamma rekur leiðindin á burtu.

    Veðrið var kalt og hríð úti.
    Daddi varð að hírast í eldhúsinu við að smíða sér sleða.
    Honum leiddist, því að hann var oftast úti alla daga.
    Rökkrið færðist yfir.

    Daddi fór inn í stofu til mömmu sinnar.
    »Mamma mín! Viltu ekki segja mér sögu? Mér leiðst«, sagði Daddi.
    »Sestu hérna í bekkinn hjá mér«, sagði mamma hans, »ég skal syngja fyrir þig vísuerindi um vorið. Þú verður fljótur að læra erindið og þá getur þú sungið það með mér.
    Erindið er svona:

    Hið blíða vor sig býr í skrúð
    því bætt er vetrar mein;
    á túni situr sóley prúð
    og syngur fugl á grein.

    »Hvað er skrúð, mamma?« spurði Daddi. »Það er skraut«, sagði mamma hans. »Í þessu erindi er átt við græna grasið og blómin og skógviðinn«.
    »En hvað er vetrarmein?« spurði Daddi.
    »Mein er það, sem illt er. Vetrarmein er til dæmis kuldinn og snjórinn og hungur, sem skepnur líða oft á veturna«, sagði mamma hans.
    »Viltu syngja fleiri vísur, mamma?« spurði Daddi. »Já, en ég ætla að syngja þetta nokkrum sinnum fyrst« sagði mamma hans.
    Fyrst söng hún ein, en svo fór Daddi að syngja með.
    »Nú skal ég kenna þér þetta: Vorið er komið, og grundirnar gróa«, sagði mamma hans.
    Hún hafði erindið yfir einu sinni og síðan söng hún það:

    Vorið er komið, og grundirnar gróa,
    gilin, og lækirnir fossa af brún;
    syngur í runni, og senn kemur lóa,
    svanur á tjarnir, og þröstur í tún;
    nú tekur hýrna um hólma og sker,
    hreiðra sig blikinn og æðurin fer;
    hæðirnar brosa og hlíðarnar dala,
    hóar þar smalinnn og rekur á ból;
    lömbin sér una um blómgaða bala,
    börnin sér leika að skeljum á hól.

    Þegar mamma Dadda hafði sungið erindið nokkrum sinnum, fór hún að reyna, hvað hann kynni. Hann mundi nokkuð, en ekki kunni hann allt erindið.
    Best mundi hann nöfnin á dýrunum, og þetta: börnin sér leika að skeljum á hól.
    »Heldurðu ekki, að gaman væri fyrir þig að heyra fallega barnaþulu?« spurði mamma hans. »Hún er líka um vorið og blómin og fuglana eins og það, sem ég var að syngja. En ég get samt ekki sungið þuluna; það er ekkert lag til við hana.
    Og nú skal ég fara með hana. — Hún er eftir Huldu, skáldið, sem kveðið hefir og skrifað svo margt fyrir börn«.
    »Hvert ætlarðu að fara með þuluna, mamma?« spurði Daddi.
    »Blessað flónið mitt. Það er kallað að fara með þulur og kvæði eða vísur, þegar maður les það eða hefir það yfir upphátt«, sagði mamma hans.
    »Ég hefi aldrei heyrt það«, sagði Daddi.
    »Jæja, ég skal þá lofa þér að heyra þuluna«, sagði mamma hans; »hún er svona:

    Nú er snjórinn horfinn af Höfða og Leiti,
    hlýr og kátur vindurinn syngur dag og nótt
    um vængjaþyt og sólskin og blóm og berjareiti
    og birtuna, sem Maí hefir til Vorlanda sótt.
    Maí er ljúfur drengur
    með fangið fullt af blómum
    þeim fyrstu, sem að spretta
    í brekkunni og mónum;
    steinbrjótinn og lambagrasið
    lætur hann anga,
    lyngið undan snjónum
    réttir blöðin græn;
    þá fer gulu sóleyjuna
    líka að langa
    í ljósið og hún sest
    út í túnið hýr og væn.
    Fjalladrapinn grænkar
    og gylltir humlar skína;
    góði, litli Maí, hvað þú hefir falleg gull!
    Gaman er að leika sér
    við lækina þína,
    hver laut er af blátæru snjóvatni full.
    Hávellan er komin
    aftur inn að strönd,
    og erlan og lóan
    kveðja Suðurlönd;
    bráðum fljúga hóparnir
    heim í Laugardal,
    hreiður uppi í Vallmóum
    ótal spóar flétta
    — og ef þú sérð hann krumma,
    sem eggjunum stal
    frá urtinni í fyrra —
    þá segðu honum þetta.
    Ég spái hann verði smeykur
    við spóanefin beitt,
    spenni fjaðrabeltið
    og segi ekki neitt
    en hypji sig óðara,
    út í Kvíslargil, —
    þar á hann sér hreiður
    við blásvart klettaþil.
    Krummi, hann er vitur,
    í vetur ég sá
    hann vera að stríða hundunum,
    sem ætluðu í hann að ná;
    hann lést varla geta
    lyft sér yfir svell, —
    og Lubbi hljóp og elti hann,
    en — fékk ei nema skell,
    því flughált var undir,
    en yfir krummi hló:
    »Á — ertu ekki búinn
    að fá af leiknum nóg?
    Krunk, krunk!« — og seppa
    hann sundur í háði dró.
    Nú hætti ég, krummi minn,
    að hugsa um þig,
    því hlákan og lækirnir
    eru að kalla á mig,
    og farfuglarnir eru
    fallegri en þú;
    þeir fljúga um allt, og sumir ætla
    að reisa hérna bú.
    Systir, nú er Maríuerlan
    sest við gluggann þinn;
    hún syngur: »Ég skal spá,
    komdu út með möttulinn!«
    Systir opnar gluggann og segir, hýr og góð:
    »Sæl og blessuð, velkomin!
    Ertu ekki skelfing þreytt og móð?«
    — Maríuerla mín, mín,
    hvar er hún Svala systir þín?
    Ég skal gefa þér möttul blá
    ef þú vísar mér á
    hvar ég vera á
    í vor og í sumar, í vetur og í haust,
    í vor og í sumar, í vetur og í haust«.

    »Það er satt, sem þú sagðir, mamma, þetta er skemmtileg vísa«, sagði Daddi. »Mér finnst vorið vera að koma, þegar ég heyri þetta. Viltu lofa mér að heyra hana aftur?«
    »Já, ég skal gera það«, sagði mamma hans, »en þetta er ekki kölluð vísa, heldur þula.
    Þetta er vísa:

    Blessuð sólin elskar allt,
    allt með kossi vekur;
    haginn grænn og hjarnið kalt
    hennar ástum tekur.

    Kanntu þessa vísu?«
    »Þær eru tvær, vísurnar, mamma mín, og ég kann þær báðar. Pabbi kenndi mér þær í vetur, þegar við sáum sólina skína í fyrsta skiptið eftir nýárið«, sagði Daddi:
    »Ég skal lofa þér að heyra hina vísuna. Hún er svona:

    Geislar hennar út um allt
    eitt og sama skrifa
    á hagann grænan, hjarnið kalt:
    himneskt er að lifa.

    En mamma! Viltu lofa mér að heyra þuluna á hverju kvöldi, þangað til vorið kemur?«
    »Ég skal hafa hana yfir á hverju kvöldi, þangað til þú ert búinn að læra hana«, sagði mamma hans. »En þá verður ennþá nokkuð til vors, vona ég. —
    Kveiktu nú fyrir mig. Ég þarf að gera við sokkana þína. Eru ekki öll leiðindin rokin í burtu?«
    »Jú, mamma mín. Þetta var reglulega skemmtilegt kvöld«, sagði Daddi.
    Og mamma hans fékk koss.

Sofie
301 Words / 0 Comments
[ Show Text ]

Recordings

interversion
28 Words / 0 Comments
[ Show Text ]

Recordings

kaptengrot
2676 Words / 1 Comments
[ Show Text ]

Recordings